Boże i Królu

Boże i Królu jakież Twoje trony,

Jakież ozdoby, jakie masz korony?

Szopka i żłóbek i nikczemne siano,

Wszystkie dostatki, które Ci tu dano.


Gdzież się zostały szaty purpurowe,

Gdzie są szkarłaty, gdzie tkaniny perłowe?

Mizerne siano, o jak ostra trawa!

Czemu się miększą pościółką nie stawa.


Schowaj pod ziemię skarby swoje, świecie,

Schowaj włodarzu rozkoszne twe kwiecie:

Milszy jest Bogu żłóbek siankiem słany,

Niźli szpalerów złota pełne ściany.


Wyjdźcie książęta z ozdobnych pokoi,

Patrzcie, czy Bogu tak leżeć przystoi:

Żadnych i się bogactw od was nie doprasza,

Niech go okryje siankiem ręka wasza.


Wynijdźcie wszyscy, co wygód pragniecie,

Patrzcie jak w nędzy leży Boskie Dziecię,

Jako pogardza świata dostatkami,

Jako naucza gardzić rozkoszami.


Boże, coś zstąpił z niebios wysokości,

Nie pragniem bogactw, trzymaj nas w mierności:

Wolimy cnoty nad bogate mienie,

Przy którem trudno otrzymać zbawienie.


Twoja to łaska i upodobanie,

Że skarb na świecie największy nam stanie.

O nią prosimy i jej to pragniemy,

Bo z nią szczęśliwość wieczną osiągniemy.

Modlitwy, Pieśni Kościelne, Kolędy, Pastorałki, Pieśni Maryjne, Pieśni Adwentowe, Pieśni na Boże Ciało, Pieśni na Boże Narodzenie, Pieśni Postne, Pieśni Wielkanocne - dla chrześcijan i katolików