Coście nieba straciły

Coście nieba straciły, to świat nie ogarnie,

Pustki Boga złowiły i Pasterza owczarnie.

Darmo gwiazdy świecicie, na stratę się żarzycie,

Żyć Mu z nami ziemianami, żyć Bogu nie marnie.


Co zamyślał od wieków, to wykonał w czasie:

Sercem przylgnął do człeka, kształt jego wziął na się.

Nieobjęty drobnieje, Wszechmogący maleje

Żyć Mu z nami ziemianami wszakże podoba się.


Zbierajcie się niebiescy Książęta, Hetmani,

Wszyscy nieba mieszkańcy, a boscy poddani.

Mocarz nieba w powoju, Bóg Dziecina w łez znoju

Żyć Mu z nami ziemianami, jak u zdroju łani.


W zimnej chacie drętwieje, szturm roztwiera wrota,

Delikatne łzy sieje ubogi Sierota:

Co doświadcza, to chwali, w niedoli się nie żali,

Żyć Mu z nami ziemianami, żyć Bogu ochota.


Niewczasem się hartuje, ucząc stateczności

Ludziom niebo daruje, żyjącym w mierności,

Rączki do Matki sili, do pokarmu się kwili,

Żyć Mu z nami ziemianami, to Jego słodkości.


Gminem serca ludzkości przystawajcie mili,

We wzajemnej łączności — króle i pasterze,

Z całym oddaj się światem, niech zna Boga świat — bratem;

Żyć Mu z nami ziemianami, jako w złotej chwili.


W Betleemskiej brożynie, kto głowy nie zwije,

Serca nie da Dziecinie, nie godzien, że żyje:

Cukier Jezus w słodyczy, głos Marpejski dziedziczy

Żyć Mu z nami ziemianami, Jego delicyje.

Modlitwy, Pieśni Kościelne, Kolędy, Pastorałki, Pieśni Maryjne, Pieśni Adwentowe, Pieśni na Boże Ciało, Pieśni na Boże Narodzenie, Pieśni Postne, Pieśni Wielkanocne - dla chrześcijan i katolików