Mizerna cicha

Mizerna cicha to polska kolęda, której słowa napisał Teofil Lenartowicz.

Mizerna, cicha, stajenka licha,

Pełna niebieskiej chwały,

Oto leżący, przed nami śpiący

W promieniach Jezus mały.


Nad Nim Anieli w locie stanęli

I pochyleni klęczą

Z włosy złotymi, z skrzydły białymi,

Pod malowaną tęczą.


Wielkie zdziwienie: wszelkie stworzenie,

Cały świat orzeźwiony;

Mądrość Mądrości, Światłość Światłości,

Bóg-Człowiek tu wcielony.


I oto mnodzy ludzie ubodzy

Radzi oglądać Pana,

Pełni natchnienia, pewni zbawienia,

Upadli na kolana.


Długo czekali, długo wzdychali,

Aż niebo rozgorzało,

piekło zawarte, niebo otwarte,

Słowo ciałem się stało.


Śpi jeszcze senne Dziecię promienne,

W ciszy ubogiej strzechy;

Na licach białych, na ustach małych,

Migają się uśmiechy.


Jako w kościele choć ludzi wiele

Cisza pobożna wieje;

Oczy się roszą dusze się wznoszą,

Płyną w serca nadzieje.


Lulaj dziecino, lulaj ptaszyno,

Nasze umiłowanie;

Gdy się rozbudzi, w tej rzeszy ludzi,

Zbawienie nam się stanie.


Oto Maryja, czysta lilija,

Przy niej Staruszek drżący,

Stoją przed nami, przed pastuszkami,

Tacy uśmiechający.


Hej! Ludzie prości, Bóg z nami gości,

Skończony czas niedoli. On daje siebie

Chwała na niebie,

Pokój ludziom dobrej woli.


Radość na ziemi, bo nad wszystkimi,

Roztacza blask rumiany.

Przepaść rozwarta, upadek czarta,

Zstępuje Pan nad pany.

Modlitwy, Pieśni Kościelne, Kolędy, Pastorałki, Pieśni Maryjne, Pieśni Adwentowe, Pieśni na Boże Ciało, Pieśni na Boże Narodzenie, Pieśni Postne, Pieśni Wielkanocne - dla chrześcijan i katolików