Nieogarniony światem ojców naszych Boże

Nieogarniony światem ojców naszych Boże!

Ty, który jeden nie znasz płochéj wieków zmiany,

Otośmy Twych ołtarzów oblegli podnoże,

Nigdy lud Tobie miły, a teraz znękany;

Więc gdy za sobą przemówić nie śmiemy,

Pozwól, niech dawne łaski wspomniemy.


Już lat tysiąc niewrotnéj swéj obiega drogi,

Jako się pobraciłeś z ojcami naszymi,

A wyrwawszy im z ręku ciosane ich bogi,

Świętém prawdy obliczem błysnąłeś téj ziemi.

I dałeś poznać wśród błędów zamieci,

Żeś Ty ich Ojcem, a oni Twe dzieci.


Te same świątyń szczątki, mchem porosłe siwym,

Patrzały na Twe z ojcy naszymi przymierze,

Jak oni Cię uznawszy być Bogiem prawdziwym,

Mieli Ci wiernie służyć w niepośliznéj wierze;

A Ty nawzajem przyrzekłeś łaskawie

Im przewodniczyć w wielkości i sławie.


Ty żyjesz i żyć będziesz, chociaż świat upadnie,

Tyś policzył do włoska na tych głowach włosy;

Nie traf ślepy, nie koléj narodami władnie,

W twoich się ręku rodzą i czasy i losy.

Więc gdy nie możesz karać bez przyczyny,

Los nasz być musi płodem naszéj winy.


Łzy nasze są świadkami błędu i poprawy,

A Ty patrzeć nie możesz na łez ludzkich zdroje,

Ni się wyprzesz Twych dzieci, Rodzicu łaskawy!

Cóż Ci zostaje? wyrzec dawne słowa Twoje:

Kośći spruchniałe, powstańcie z mogiły,

Przywdziejcie ducha i ciało i siły. Amen.

Modlitwy, Pieśni Kościelne, Kolędy, Pastorałki, Pieśni Maryjne, Pieśni Adwentowe, Pieśni na Boże Ciało, Pieśni na Boże Narodzenie, Pieśni Postne, Pieśni Wielkanocne - dla chrześcijan i katolików